Szum

miliardy drobinek kurzu

o zdrowie plony o miłość

o pokój żeby żyć dłużej

jak co dzień w niebo się wzbiło

do wszystkich bogów i świątków

i żaden z nich nic nie wskórał

w imię boskiego porządku

odpowiedziała natura

szedł szum wyschniętym łożyskiem

spalonych liści szelestem

chmury skłoniły się nisko

lunęło rzęsistym deszczem

a każda kropla w tym szumie

była osobnym kadiszem

modlitwą której zrozumieć

człowiek nie umiał nie słyszał