martwa natura

Na tym zdjęciu nas nie ma. Ja, pstrykam tę fotkę.
Ty wyszłaś do łazienki umalować usta.
Jest stolik w restauracji. W kieliszkach półsłodkie
niedopite do końca i półgorzka pustka.

Półgorzka, bo niepełna. Obraz jeszcze nie wie,
że nie zamierzasz wrócić, by wszystko odkręcić.
Dzisiaj znów oglądałem twój portret bez ciebie.
Zabawne, jak prawdziwa jesteś na tym zdjęciu,

na którym pusta ramka obejmuje stolik, 

dwa nakrycia i różę, która nadal ufna
czeka, aż ją podniesiesz i wstawisz do wody.
Zawsze kochałaś róże. Uwierzysz, że uschła?