jesteś

stajesz się sobą pierwszym serca biciem
przed tobą życie
wzrastasz źdźbłem trawy w nieznanym ogrodzie
zakwita młodość

słońce cię karmi poją chmury dżdżyste
cień dają liście
pośród rodziny poplątanych pędów
jesteś i będziesz

przemija wiosna żar lata doskwiera
myślisz nie teraz
z każdym świtaniem odczuwasz niedosyt
sypią się kłosy

jednym pod żarna innym noce zimne
nie jesteś winny
wędrówkom ptaków ciszy w późnym lesie
ściemnia się jesień

nad tobą łapa wielkiej niedźwiedzicy
otwiera okno
ilu byś wcześniej mgławic nie policzył
jedna samotność