Ślimak

Pod kamieniem, wśród zieleni,
mieszka ślimak, co się leni,
(ceniąc sobie spokój błogi)
i gdy wołam: wystaw rogi,

momentalnie  się obraża.
"Co pan sobie wyobraża?
Właśnie zasypiałem prawie.
Nie! Ja rogów nie wystawię."

Ślimak, ślimak, wystaw rogi!
"Nie wystawię nawet nogi,
(mówi mi po ślimaczemu),
Mowy nie ma. Niby czemu?"

Ślimak, ślimak,wystaw rogi,
dam ci sera na pierogi!  
"Na pierogi? Brzmi ciekawie.
Może jeden róg wystawię?

A w ogóle będzie lepiej,
gdy pierogi ktoś ulepi.
Może wtedy zdanie zmienię.
Teraz nie chcę. Dziś się lenię."

Aż tu wjeżdża na stół micha.
Ślimak wzdycha. "Ale pycha! 
Teraz już wystawię rogi,
bo leniwe te pierogi!"